اخلاص

«فَرَضَ اللّه ُ الصِّیامَ تَثبِیتا لِلإخلاصِ»، اخلاص خیلی مهم است تا جایی که علما مراقب و مواظب خطورات قلبی خودشان هم بودند. ملّا هادی سبزواری در مسیر رفتن به عیادت شاگرد برمی گردد، وقتی علت را می پرسند می گوید: در ذهن من خطور کرد که شاگردم از من تعریف می کند پس برگشتم.

اخلاص حضرت علی(ع) در بریدن سر عمربن عبدود در مکث کردن بعد از آب دهان انداختن و اهانت وی به حضرت را هم که همه شنیده اید.

یکی از قبیله های نزدیک مدینه شتری قربانی و نصف آن را به قبیله بغلی دادند، رئیس قبیله قبول نکرد که مگر ما یتیم هستیم و دستور داد دوتا شتر بکشید و یکی را بدهید قبیله بغلی تا سخاوت را یاد بگیرند؛ آنها هم گفتند ما که گدا نیستیم  و غرض چشم و هم چشمی نبوده است لذا رئیس قبیله دستور داد که 5تا شتر بکشید و همه را بدهید به آن قبیله.

کار به جایی رسید که رئیس قبیله بنی ریاح گفت: همه قبیله شتر را قربانی کنید و...

خبر به امیرالمومنین علیه السلام رسید، خطبه ای خواندند و فرمودند که خوردن این گوشت حرام است چرا که برای خدا نیست و برای خودنمایی است. همه گوشت ها را ریختند دور تا سگ ها بخورند.